I photograph the city on my own terms: autonomous, independent, and free from commission.
My work emerges from chance encounters while wandering through the streets. I am drawn to places where time seems to pause—an empty street, a repeating pattern, a rhythm within the bustle.
Sometimes people appear in my frame. Never staged, but coincidentally encountered—unposed and unaware, captured in a brief moment of stillness. These encounters show that the city is not only made of buildings and streets, but also of the people who inhabit it.
I work in black and white to emphasize the essentials: form, contrast, and atmosphere. Without color, distraction falls away and space opens up to see differently.
My photography is neither strict documentation nor a complete narrative. It is an ongoing exploration of the city and its rhythms. Each photograph is a fragment of that search: an attempt to hold on to something fleeting in everyday life.
Ik fotografeer de stad op mijn eigen voorwaarden: autonoom, onafhankelijk en zonder opdracht.
Mijn werk ontstaat uit toevallige momenten tijdens het dwalen door de stad. Ik word aangetrokken door plekken waar de tijd lijkt stil te vallen—een lege straat, een herhalend patroon, een ritme in de drukte.
Soms komen er mensen in beeld. Niet geënsceneerd, maar toevallig ontmoet—ongespeeld en onbewust, vastgelegd in een kort moment van stilstand. Deze ontmoetingen laten zien dat de stad niet alleen bestaat uit straten en gebouwen, maar ook uit de mensen die er leven.
Zwart-wit gebruik ik om de kern te benadrukken: vorm, contrast en sfeer. Zonder kleur blijft de essentie over en ontstaat ruimte om anders te kijken.
Mijn fotografie is geen exacte registratie en ook geen compleet verhaal. Het is een voortdurende verkenning van de stad en haar ritmes. Elke foto vormt een fragment van die zoektocht: een poging om iets van het alledaagse even vast te houden.